Categorie

Personal

Mijn doelen voor de komende tijd

De afgelopen tijd was het nogal druk, zoals ik ook al vertelde in mijn persoonlijke update. Daarom is het tijd om weer een aantal doelen op te stellen waar ik de komende tijd aan wil werken.  Nu ik fulltime werk, heb ik vaak het gevoel dat mijn ‘leven’ op de automatische piloot staat en ik de kleine dingen uit het oog verlies. Dat wil ik niet, dus tijd om meer wat meer te focussen. 

– Meer genieten van mijn vrije tijd;
Tja, mijn vrije tijd is sinds in fulltime werk nogal gering. Daarom moet ik nu éxtra genieten van de vrije tijd die ik wel nog heb. 

– Genieten van elk zonnestraaltje;
Als echte zonnen aanbidder wil ik naast mijn fulltime werkweek genieten van elk zonnestraaltje, omdat ik er zo dol op ben én omdat ik wat vitamine D ook wel kan gebruiken.

– Meer tijd vrij maken om leuke dingen te doen;
Dit hangt een beetje samen met het eerste puntje. Mijn vrije tijd is gering en de tijd die er wel nog over is, besteed ik aan huishoudelijke taken, bloggen en leuke dingen. Toch merk ik dat ik de laatste tijd meer tijd moet besteden om leuke dingen te doen met vriendinnen, maar ook voor mijzelf. Een keer naar de kapper bijvoorbeeld. 

– Sporten en prettiger voelen in mijn eigen lichaam;
Ik vertelde het al in mijn outfit post. Op dit moment ben ik niet tevreden met mijn lichaam. Dit komt door mijzelf. Ik sport nooit en eet ook niet heel gezond. Hoogtijd om daar verandering in te brengen. 

– Lekker in het blog ritme komen (en blijven);
Na een drukke periode met een fantastische vakantie in New York en een verhuizing, hoop ik weer helemaal in het blog ritme te komen. 

– Genieten van de kleine fijne dingen in het leven;
Soms vergeet ik te genieten van de kleine dingen in het leven die heel waardevol kunnen zijn. Ik wil mij hiervan bewuster maken, zodat ik die momenten meer ervaar. Het draait niet alleen om de grote dingen, maar het zijn juist de kleine, fijne dingen die het doen.

Waar wil jij aan werken?
Volg mij op BloglovinInstagramFacebookTwitter en Pinterest

Persoonlijke update | Verhuizing, New York & Fulltime werken

Yaaay! Daar ben ik weer. Back on track mét een update. Het is je vast niet ontgaan, de afgelopen 3 weken was het opeens heel rustig op mijn blog. Eigenlijk niet zo heel gek, want de afgelopen drie weken waren ook héél druk. Zelf ben ik heel blij dat deze drukke periode langzaam ten einde komt, zodat ik ook weer een avondje kan bloggen of op de bank zitten. Ook niet verkeerd. 😉 Wil je weten waarom ik de laatste weken mijn blog heb laten liggen? Dat vertel ik in deze update!

O boy, wat ben ik blij dat ik eindelijk weer tijd én energie gevonden heb om aan mijn blog te werken, want ik heb het erg gemist. Ik zal beginnen bij het begin: half maart kregen mijn vriend en ik te horen dat het huis waar we een oog op hadden, toegewezen kregen. Dat betekende dat er opeens een verhuizing voor de deur stond. Half maart kregen we het bericht, dat we één april de sleutel kregen. Help! In twee weken tijd moesten we opeens de hele inboedel voor ons huis bij elkaar verzamelen, mijn studentenkamer leeghalen, de studentenkamer van mijn vriend leeghalen én verhuizen. Een pittige periode.

Ondertussen zitten we in ons nieuwe stekje tussen de verhuisdozen, maar heij dit is wel veel beter dan een studentenhuis waar je een ranzige keuken deelt met vijf huisgenoten. Echter komt er bij een verhuizing veel meer kijken, dan ik ooit van te voren had gedacht. Wij zijn verhuisd toen het grootste deel van de meubels nog niet eens besteld was. Moet je nagaan. Niet handig, want dan kun je ook geen spullen uitpakken. Hetzelfde geldt voor de gordijnen. Die hadden een levertijd van vier weken, terwijl er wel iets voor het raam op de slaapkamer en badkamer moest hangen. Ik had namelijk geen zin in pottenkijkers. We wonen namelijk op de begaande grond..

We wonen er nu en hebben alles wat we nodig hebben: een keuken, een bank, een eettafel, een badkamer, een kledingkast en een bed. Daar is dan ook meteen alles mee gezegd, maar er zijn nog een aantal meubels besteld en er komen nog een paar bestellingen aan met huishoudelijke producten zoals prullenbakken (wel zo handig), onderzetters, spiegel etc. Het wordt langzaam bij beetje steeds meer ons eigen plekje! 


New York, New York
Voordat we begonnen met verhuizen, stond er nog een vakantie gepland. Kun je het je voorstellen? Op 15 maart kregen we te horen dat we het huis kregen en van 22 maart tot en met 31 maart zaten in het prachtige New York. De dag erna was de sleuteloverdracht: heftig.

We hebben intens genoten van het prachtige New York, wat een ontzettende toffe stad. Het is daar gewoon geweldig. Alles klopt, het leven gaat altijd door. Ik zou er zo weer heen gaan. Natuurlijk hebben jullie nog een aantal reis updates vanuit het mooie New York van mij te goed. Die komen er zo snel mogelijk aan.

Fulltime werken
Ohja, naast deze drukke periode waar ik elke vrije minuut bezig was met verhuizen, heb ik ook fulltime gewerkt. Naast mijn vijf dagige werkweek en de vijf dagige werkweek van mijn vriend, moest er verhuisd worden, meubels uitgezocht worden etc. Dat betekent dat we continue aan het werk waren. Zeker omdat ik het liefste meteen alles af wil maken en uit wil ruimen. Mijn vriend heeft daar wat minder moeite mee. 

Bloggen
Wat ben ik blij dat ik weer tijd gevonden heb voor mijn blog. Ik heb het écht gemist en kan niet wachten om allerlei updates met jullie te delen. Dus stay tuned, want er komen leuke artikelen (en samenwerkingen)

Hoe gaat het met jou?
Volg mij op BloglovinInstagramFacebookTwitter en Pinterest

Je gaat op vakantie en je werkgever gaat failliet, wat dan?

Nietsvermoedend zat ik te genieten van het heerlijke zonnetje op een bankje in het El Retiro park in Madrid. Het was een top dag. Ik genoot van elke seconde dat ik weer in Madrid was. Het blijft toch één van mijn favoriete steden. Tijdens mijn intens geluksmomentje, pakte ik mijn telefoon erbij om een foto te maken. Echter zag ik een bericht waarvan ik gehoopt had dat ik het nooit zou krijgen…

Vier jaar lang heb ik met veel plezier gewerkt bij een kinderdagverblijf. In het begin was het mijn bijbaan naast mijn studie, maar nadat ik afgestudeerd was ben ik blijven plakken. Een collega werd ziek en ik mocht haar plek overnemen. Dat betekende voor mij dat ik vier vaste dagen in de week werk had. Blij als een klein kind. Ik heb altijd als oproepkracht gewerkt, waardoor ik regelmatig als vliegende keep heb gefungeerd. Daarom was ik blij dat ik een vaste plek had. Naast die vier vaste dagen per week, werkte ik ook regelmatig op vrijdag. Dat vond ik niet erg, want ik had het erg naar mijn zin en de kinderen zorgen altijd voor een glimlach op je gezicht.

In de tijd dat ik op het kinderdagverblijf werkte, kreeg ik reiskriebels. Ik besloot te gaan reizen in mijn eentje. De maanden voordat ik vertrok werkte ik meer dan fulltime om zoveel mogelijk geld te verdienen voor mijn reis. Op donderdag maakte ik mijn laatste dag en de zaterdag zou ik vertrekken. Ik zei al mijn collega’s gedag en nam afscheid van de kindjes. 
Ik wilde twee maanden gaan rondreizen. Voordat ik vertrok had ik aangegeven vanaf wanneer ik weer wilde werken. Ik kreeg al meteen een aantal diensten toegewezen, zodat ik na mijn vakantie niet meteen in een zwart gat zou vallen. 

Een faillissement als je in het buitenland zit
Nog geen week later ontving ik een bericht van mijn werkgever; ze hadden uitstel van betaling gevraagd. Uiteraard vervelend, maar nog geen man over boord. Er werd verwacht dat het wel goed zou komen. Daardoor schonk ik er niet veel aandacht aan. Ik was ultiem aan het genieten van de meest toffe reis: een reis van mijn dromen die ik uiteraard niet wilde verpesten. Een paar weken ging verder. Het was die beruchte dag in september. Ik was die dag aangekomen in Madrid. Tijdens een rust momentje in het park wilde ik even kijken of ik nog appjes had ontvangen. Alleen zag ik toen ik mijn telefoon een bericht dat ik niet had willen zien. Het uitstel van betaling had niet geholpen: mijn werkgever was failliet verklaard. Uuuh, wat?! Daar zit je dan in Madrid. Lekker te genieten van je reis. Op zo’n moment is het niet handig dat je in het buitenland zit. Naast het feit dat ik werkloos was, moest er ook veel geregeld worden want mijn loon van de laatste twee maanden kon mijn werkgever niet meer betalen.

Tijdens mijn reis heb ik heel wat telefoontjes naar Nederland gepleegd om het een en ander te regelen. Iets wat soms knap lastig was. Om maar een voorbeeld te noemen: de brief van de advocaat die aangetekend verstuurd werd en alleen ik in ontvangst mocht nemen. Dat werd lastig. Uiteindelijk, na wat gedoe, mocht mijn vriend omdat die toestemming van mij had gekregen toch de brief aannemen. 

Na een faillissement stap je in een achtbaan en heb je geen idee wat er komen gaat. Uiteindelijk is het allemaal geregeld, maar ik zat nog steeds in Spanje. Ik zal liegen door te zeggen dat dit faillissement geen invloed heeft gehad op mijn reis, want dat had het wel. Ik zat in het buitenland voor twee maanden en gaf een fortuin uit aan mijn reis. Alleen de gedachte dat zodra ik terug in Nederland was, ik werkloos was vond ik niet heel prettig. Dit heeft mij zeker belemmerd. De laatste maand heb ik geprobeerd het beste ervan te maken en te genieten van mijn tijd in het buitenland.

Na thuiskomst moesten nog een aantal zaken geregeld worden. Ik had onder andere een gesprek bij het UWV om mijn loon terug te krijgen en mijn uitkering in gang te zetten. Iets waar ik mijn enorm voor schaamde. Ik was 23 en vroeg een uitkering aan, daar ging iets mis. Toch heb dit gedaan. 

Na mijn terugkomst ben ik als een malle gaan solliciteren. Ik moest en zou een nieuwe baan vinden, want ik wilde niet in de WW zitten. Ik nam dit best letterlijk: gemiddeld schreef ik 50 sollicitatie brieven per week(!), ook voerde ik gemiddeld 3 sollicitatie gesprekken per week. Ik ben een bezig bijtje en thuis stil zitten en niks doen is absoluut niks voor mij. Het was daardoor een intense periode waar ik veel geleerd heb, maar ook de nodige tranen hebben gevloeid. Ik wilde helemaal niet dat mijn werk opeens weg was. Ik wilde weer gewoon terug gaan. Dit voelde een beetje als een verlies. Uiteindelijk vond ik sneller dan gedacht een baan. Twee maanden en één dag nadat ik terug was van mijn reis vond ik een baan. Een baan waar ik sinds het begin van dit jaar werk en het naar mijn zin heb. 

Heb je al een keer te maken gehad met een werkgever die failliet ging? 
Volg mij op BloglovinInstagramFacebookTwitter en Pinterest

Van het studentenleven naar een 40 urige werkweek

Ondertussen wen ik steeds meer aan het normale werkritme. Elke ochtend word ik standaard voor de wekker wakker en mijn vrije tijd probeer ik zo optimaal mogelijk in te delen, want het verschil tussen mijn studentenleven en mijn nieuwe, huidige werkleven is groot. Toen ik nog studeerde had ik zeeën van vrije tijd, kon ik doen en laten wat ik wilde, deed ik veel spontane dingen en genoot ik mijn vrijheid.

De omschakeling van mijn studentenleven naar een 40 urige werkweek was groot. Ik zal dan ook liegen door te zeggen dat ik het niet wennen vond. Dat vond ik namelijk wel. En nu ruim twee maanden later, merk ik het steeds meer ‘normaal’ begint te worden, maar op sommige momenten mis ik wel nog steeds mijn vrijheid. Vooral aan het begin vond ik het pittig dat ik nog maar twee dagen (het weekend) vrij had om leuke dingen te doen. Dan gaat de week opeens snel voorbij, want in het weekend moest er ook schoongemaakt worden, boodschappen gehaald worden en andere huishoudelijke taken. Het is nu niet meer ‘ik wil hier, hier en hier naar toe’, maar ‘ik kan hier naar toe en misschien ook nog wel daar’. Om maar even duidelijk te maken dat je opeens voor keuzes komt te staan waar je eerder geen seconde over twijfelde.

De eerste weken dat ik 40 uur per week werkte vond ik dat het moeilijkst. Ik moest een draai vinden in deze nieuwe situatie. Naast het feit dat ik moest wennen aan die 40 uur, moest ik ook wennen aan de baan zelf. Het is wel mijn eerste echte grote mensen baan.

Voordat ik een baan vond, leidde ik een heerlijk studentenleven. Vier jaar lang studeerde ik aan de Hogeschool van Utrecht, en daarnaast was er genoeg ruimte om leuke dingen te doen. Regelmatig boekte ik spontaan een citytrip, bracht ik regelmatig een bezoekje aan verschillende events, blogde ik dagen achter elkaar en was ik bovenal druk met leuke dingen. Een heerlijk leventje was dat. Een leven dat ik nu soms een beetje mis. 😉 Naast het studeren werkte ik als bijbaantje in de kinderopvang. Ik had hiervoor een diploma en dit verdiende niet verkeerd. Als ik twee dagen in de maand werkte, had ik alweer een leuk salaris verdiend door allerlei toeslagen.

Na 4 jaar behaalde ik mijn diploma en besloot ik dat ik wilde rondreizen door Spanje. Om dit te kunnen bekostigen werkte ik twee maanden fulltime op het kinderdagverblijf waar ik al sinds het begin dat ik hier in Amersfoort woonde, in dienst was. Een ideale oplossing. Toen kwam ik al in aanmerking met een fulltime baan. Toch voelde het toen niet zwaar. Het werk wat ik daar deed en wat ik nu doe, is totaal niet met elkaar te vergelijken. Toen was ik niet moe, nu wel. Nadat de twee maanden voorbij waren, heb ik mijn koffers gepakt en ben ik vertrokken naar Spanje waar ik een toffe rondreis maakte. Ik heb daar alleen maar leuke dingen gedaan en heerlijke genoten van mijn vrijheid. Ik was jong, afgestudeerd, reisde alleen en de wereld lag aan mijn voeten. Een onbeschrijfelijk fijn gevoel. Ik heb dan ook intens genoten van mijn reis door Spanje. Maar ja, aan alles komt een eind. Dus ook aan deze toffe reis.

Eind oktober was ik terug in Nederland. Dat was ook meteen het moment dat ik op zoek ben gegaan naar een baan. Mijn vorige werkgever (het kinderdagverblijf) was in de tussentijd dat ik in het buitenland zat failliet gegaan. Daardoor lag de druk redelijk hoog om een nieuwe baan te vinden. Ik kon wel tijdelijk een baan gaan zoeken in een supermarkt, maar met de gedachte dat ik toch op zoek was naar mijn eerste echte volwassen baan, leek mij dit uiteraard niet handig. Ik vond het wel heel jammer dat het kinderdagverblijf waar ik werkte failliet was gegaan. Ik denk dat wanneer het kinderdagverblijf niet failliet was gegaan en ik daar gewoon nog had kunnen werken, wellicht nog even in de kinderopvang was blijven plakken, voordat ik zo druk op zoek ging naar een andere baan. Maar goed, je weet het niet.

Na twee maanden intensief solliciteren (lees: 15 sollicitatiebrieven & 4 gesprekken per week), vond ik een baan. In Soest. Bij een PR bureau dat zich specialiseert in ICT, HR & technologie bedrijven. Het vinden van een baan ging sneller dan verwacht. Hierdoor werk ik sinds januari 2016 40 uur per week. Juist doordat ik zo snel een baan vond, heb ik natuurlijk ook al eerder de mogelijkheid om mijzelf te ontplooien en veel dingen te leren. Dat is veel beter dan thuis zitten en sollicitatie brieven sturen. Daarnaast zit aan die fulltime baan ook een mooi salaris gekoppeld. Dat is weer iets anders dan een studenten budget.

Al met al mag ik natuurlijk niet klagen. Ik heb in vier jaar tijd mijn HBO diploma bepaald, veel leuke dingen gedaan, een toffe rondreis gemaakt en binnen twee maanden een baan gevonden. Dat is iets waar ik uiteraard heel blij mee ben. Toch ben ik iemand die nogal gehecht is aan het vrijheid, dus hier moet ik de komende tijd een goede verdeling in maken, dan komt dat vast wel goed. 

Werk jij al of studeer je nog?
Volg mij op BloglovinInstagramFacebookTwitter en Pinterest

Happy Moments | Outfit shoots, lente weer & opruimen

Sinds ik werk ben ik mijn kostbare vrije tijd enorm gaan waarderen. Ik wil het liefste zoveel mogelijk genieten van mijn vrije tijd. Toen ik nog studeerde had ik de tijd van mijn leven, maar dat is nu wel anders. Naast mijn werkweek, werk ik ook nog aan mijn blog waardoor de tijd die overblijft minimaal is. Daarnaast wil ik ook nog leuke dingen doen met mijn vriend en mijn vriendinnen, dus veel tijd om stil te zitten heb ik niet. Dat vind ik ook niet heel erg, aangezien ik toch niet zo goed kan stil zitten. 😉 Nieuwsgierig naar mijn week..?

Mijn vriend zat de hele week in het buitenland voor zijn werk, waardoor ik dus de hele week alleen was. Na mijn werkdagen ben ik elke avond weer achter de computer gekropen om te werken aan mijn blog, wat dingen uit te zoeken voor New York, maar ik ben ook gaan rond surfen wat ik mooi vind qua inrichting van mijn toekomstige appartement. Hoewel ik fulltime werk, wil ik mijn blog niet loslaten en laten gaan. De afgelopen 2,5 jaar heb ik altijd met veel plezier gewerkt aan mijn blog. Het is mijn kindje geworden die ik niet zomaar kan loslaten. Het is voor mij als een soort uitlaatklep, toch merk ik dat het soms wel een beetje veel is. En 40 uur werken, en een blog runnen, en sociale contacten onderhouden, en naar Limburg reizen voor familie, en quality time met vriendlief etc. Door mijn blog zit ik bijna elke avond nog tot laat te werken. Iets wat ik met plezier doe, want anders zou ik het niet doen uiteraard. Alleen hierdoor mis ik wel een beetje mijn vrije tijd. Maar ach, daar vind ik vast ook wel mijn draai in.

Donderdagavond had ik afgesproken met een vriendinnetje om bij te kletsen. Soms vergeet ik even hoe fijn het is om lekker te kletsen met een vriendinnetje over van alles nog wat. Sowieso je hart luchten als je ergens mee zit, helpt echt. Dat heb ik deze week weer ervaren. 🙂

Vrijdagavond was mijn energie ver te zoeken. Toch heb ik een to-do lijst gemaakt met dingen die ik het weekend echt allemaal moet doen. Ook werkte ik nog aan mijn blog en werkte ik mijn mail bij. De blog mail blijft toch echt een dingetje, dagelijks ontvang ik verschillende mails met voorstellen om samen te werken. Alleen ben ik niet altijd heel handig met het bijhouden hiervan.

Zaterdagmorgen had ik met Alexa afgesproken om samen aan de slag te gaan met de tweede opdracht van de blogbattle van het Sint Jorisplein. We doen beide mee aan deze battle en waren ook beide door naar de volgende ronde, hierdoor konden we elkaar goed helpen. Uiteraard hebben we ook nog even outfit foto’s gemaakt. Altijd fijn iemand anders die ook blogt. Daarna ben ik snel naar huis gegaan, omdat PostNL een pakket met koffers kwam afleveren. Helaas kreeg ik een mail dat ze mij gemist hadden, terwijl ik thuis was?! Grrr. Irritant, want ik had juist gekozen om te koffers op zaterdag te laten bezorgen, want dan ben ik thuis. Door de week nooit, want dan werk ik. In de middag zag ik vriendlief weer! Yay, hij zat de hele week in het buitenland. We brachten een bezoeken aan woonwinkels. Ook hebben we nog het een en ander uitgezocht voor New York. 

Zondag werd ik moe wakker. Ik had namelijk slecht geslapen. Bummer! In de ochtend maakte mijn vriend heerlijk ei-brood uit de oven en zijn we begonnen mijn kamer op te ruimen. Het wordt langzaam aan een hele zooi, dus tijd om uit te zoeken wat weg kon. Mijn vriend moest in de middag helaas weer weg. Hierdoor hebben we elkaar maar kort gezien, maar het is voor een goed doel. Aan het eind van de middag was ik erg moe. Ik kon zo in slaap vallen. Daardoor heb ik de hele avond met mijn computer op de bank doorgebracht. De komende week is de laatste werkweek voor ik naar NYC ga! Aaah! Zin in!

Hoe was jouw week?
Volg mij op BloglovinInstagramFacebookTwitter en Pinterest