Categorie

Personal

Mijn jaaroverzicht van 2015

Een ding is zeker, het afgelopen jaar is bizar snel voorbij gegaan. Daarnaast kan 2015 ook zeker weten in de boeken als een top jaar. Ik beleefde een aantal mooie hoogtepunten waar ik met een grote glimlach op terug kijk. Het is tijd om mijn jaar in een vogelvlucht door te nemen.

We beginnen in januari. De maand waar ik mijn laatste tentamens ever maakte, een citytrip naar het mooie Madrid maakte en ik een weekendje naar Leuven ging met vriendinnen. Ook begon ik in met een NO-BUY challenge in januari waarmee ik de landelijke krant haalde. Aaaah! Ik stond in het AD met mijn artikel over goede voornemens. Daarnaast zat ik ook nog in de halve finale van de Entre Deux Fashion Blog Battle. Helaas won ik deze battle niet.

Februari was het startsein voor mijn afstudeerscriptie. Deze maand ben ik begonnen met afstuderen. In het begin was het erg zoeken en nadat ik al ruim 3 weken bezig was werd mijn onderzoeksvraag alsnog afgekeurd. Dikke stress, dat begrijp je wel. Het was het begin van een pittige start. In februari ging ik ook een dagje naar Antwerpen voor een bezoekje aan de nieuwe mode collectie van Dries van Noten.

De maand maart werkte ik fulltime aan mijn afstudeeropdracht. Zeker niet het leukste om te doen, maar ik moest en zou op tijd afstuderen. Aan het einde van de maand ging ik samen met mijn vriend op citytrip naar Dublin.

In april merkte ik dat het afstuderen meer tijd en energie kostte dan ik had gedacht. Tijd om aan mijzelf te denken en een paar stappen terug te doen met mijn blog. In april verscheen om de dag een artikel in plaats van elke dag, maar ik vond dat mijn afstudeerscriptie de grootste prioriteit had.

In mei werkte ik keihard om mijn scriptie om het op tijd af te maken. Soms werkte ik tot laat in de avond door, maar mijn scriptie moest en zou af zijn voor 26 mei. Dat was namelijk de inlever datum. Een heugelijk moment toen ik mijn scriptie inleverde. Iets waar ik ontzettend veel tijd ingestoken had en ook heel veel bloed, zweet en tranen heeft gekost. Daarnaast kreeg ik een nieuw contract bij mijn werkgever en waren mijn vriend en ik zes jaar samen. Dinsdag 26 mei, de dag dat ik mijn scriptie moest inleveren, voelde als een overwinning. Een opluchting. Die middag vierde ik samen met studiegenootjes het feit dat we onze scripties hadden ingeleverd. 

Op 4 juni kreeg ik de uitslag van mijn scriptie. Ik moest die dag de hele dag werken. Zenuwslopend kan ik je vertellen. De hele dag wachtte ik op het telefoontje of mailtje. Maar helaas om 15.30 had ik nog steeds niks. Ik kan je vertellen, ook al ben je aan het werk en ben je afgeleid, dat werkt niet. Als ik eraan terugdenk, krijg ik weer de zenuwen. Maar om 16.00 kreeg ik dan toch eindelijk het verlossende mailtje! Ik had mijn scriptie gehaald! Ik stond helemaal te trillen, maar wat was ik daar blij mee! De dag nadat ik te horen had gekregen dat ik mijn scriptie behaald had, ging ik voor het eerst op persreis naar Brussel. Een ontzettend toffe ervaring. Daarnaast ging ik halverwege juni samen met een vriendinnetje naar Boedapest om te vieren dat we beide afgestudeerd waren! 

In juli werkte ik fulltime bij het kinderdagverblijf waar ik al ruim 3,5 jaar werkte. Ik mocht iemand vervangen die met zwangerschapsverlof was. Heerlijk vond ik dat. Ik leerde de kinderen kennen, de ouders kennen en natuurlijk de collega’s. Ik vond het heel fijn om zoveel te werken. Daarnaast was in juli ook de diploma uitreiking. 

De eerste twee weken van augustus werkte ik nog fulltime op het kinderdagverblijf, daarna was het tijd voor vakantie. Mijn vriend en ik maakten een road trip door Europa. Een absolute aanrader. Ontzettend tof! 

In september werkte ik nog 1,5 week, daarna vertrok in mijn eentje naar Barcelona waar ik begon aan mijn rondreis door Spanje. Ik had een grote droom om een keertje in mijn eentje door Spanje te reizen. Ik was afgestudeerd, had nog geen vaste baan en vond dat dat moment het beste moment was om voor langere tijd te gaan reizen. Ik reisde van Barcelona naar Valencia, naar Madrid, naar Sevilla en naar Málaga. Helaas kreeg ik ook een vervelend bericht toen ik in Spanje zat; mijn werkgever was failliet verklaard. Whut?! Dat was ook wat ik dacht. Ik werkte daar toen al bijna vier jaar en heb het altijd erg naar mijn zin gehad en zomaar opeens was ‘mijn’ werk er niet meer. Ontzettend jammer. Dat betekende dat ik begin september zonder dat ik het wist, ook meteen mijn laatste werkdag had gehad.

In oktober verbleef ik in het mooie Spanje. Ik maakte de reis van mijn leven. Een ontzettend toffe en dierbare ervaring. In de derde week van oktober keerde ik terug naar het koude en regenachtige Nederland. Wat een verandering. Eenmaal in Nederland was het tijd om te solliciteren. Ik was natuurlijk al eerder dit jaar afgestudeerd, dus het was tijd om een baan te vinden. 

In de maand november stond solliciteren centraal. Ik voerde talloze gesprekken en schreef heel wat brieven, maar er kwam niks uit. Ik merkte dat ik het niet fijn vond om iedere keer weer afgewezen te worden. Toch was ik pas een maandje bezig en moest ik nog even doorzetten, sommige mensen herinnerden mij eraan dat het vinden van je eerste baan soms wel twee jaar kan duren, terwijl ik na 1,5 maand solliciteren het al niet meer zag zitten.. Eerlijk is eerlijk, solliciteren is écht niet altijd leuk. Ik ben in november ook begonnen met het schrijven van updates met betrekking tot het vinden van een baan. Dat luchtte erg op en was voor veel mensen heel herkenbaar. 

Ook in de maand december was ik druk door met solliciteren. Bijna elke week had ik wel 2 of 3 sollicitatie gesprekken gepland. Ook op woensdag 16 december had ik een sollicitatie gesprek. Alleen kreeg ik na dit gesprek te horen dat ze mij een baan wilden aanbieden?! Whut?! Serieus?! Ja, echt! Binnen twee maanden en één dag heb ik mijn eerste baan gevonden. Veel sneller dan verwacht, maar wat ben ik blij. Vanaf januari ga ik voor 40 uur aan de slag als PR en marketing consultant! Ik kan niet wachten.

Zoals je al heb kunnen lezen was 2015 voor mij een top jaar met mooie hoogtepunten. Ik heb ontzettend veel zin in 2016 en kan niet wachten om te beginnen bij mijn eerste echte volwassen baan!

Was was jouw hoogtepunt van 2015?

Happy Moments | Een baan gevonden, Uiteten & Kerst inkopen

Wauw, ik kan het nog steeds niet geloven, maar het is toch écht zo! Afgelopen week kreeg ik het allerbeste kerstcadeau. Ik heb namelijk een baan gevonden! Aaah! Wat ben ik hier blij mee! Daarnaast moest er deze week ook gewoon gewerkt worden op het kinderdagverblijf, ging ik uiteten en deed ik Kerst inkopen. Kijk je mee van dag tot dag? 

Maandagmorgen ging vroeg de wekker. Ik had met mijn oud docenten van mijn HBO opleiding afgesproken om te komen helpen bij een conferentie. Toen ze mij vroegen dacht ik, laat ik het maar gewoon doen. Het is altijd goed om te netwerken. Daarbij werd ik ook betaald, dus was het een soort van werken. In de middag moest ik eigenlijk werken op het kinderdagverblijf, maar ik werd uitgeroosterd waardoor ik onverwachts de middag vrij was. Eigenlijk kwam het wel goed uit. Ik deed de weekboodschappen en maakte mijn kamer schoon. In de avond zocht ik naar geschikte vacatures.

Maastricht <3

Mijn teddy beren vest <3 

Dinsdag moest ik de hele dag werken op het kinderdagverblijf en in de avond zijn mijn vriend en ik gaan uiteten bij La Cubanita. Mijn (ons) favoriete restaurantje. Daar spraken we o.a. over mijn zoektocht naar een baan. We hadden beide de verwachting dat ik niet 1,2,3 een baan zou vinden. 

Woensdag had ik een drukke sollicitatie dag. In de ochtend had ik een eerste en meteen ook tweede gesprek bij hetzelfde bedrijf. Alleen ging dat gesprek zó goed, dat ik meteen een baan aangeboden kreeg?! AAAH! Dat betekende dat ik het sollicitatie gesprek voor die middag en de dagen erna kon afzeggen. Whut?! Wat was ik blij! En ben ik dat nog steeds. Ik haalde gebak in huis om het een beetje te vieren. Ik was de hele dag hyper van het feit dat ik een baan gevonden waar ik heel blij mee ben. Afgelopen week kwam er al een update online waarin ik iets meer vertelde over mijn baan. Zó bizar, de avond ervoor hadden we het er nog over dat het solliciteren niet zo’n vaart liep en we verwachten dan het nog wel even zou duren. Nog geen 24 uur later had ik gewoon een baan. Onvoorstelbaar, maar wat ben ik blij!

FEEST, ik heb een baan!
Yay! Ik bracht een bezoekje aan de kapper!
De kerstmannenloop

Donderdagmorgen werd ik helaas brak wakker. Door alle adrenaline kon ik niet slapen en heb ik de hele nacht wakker gelegen. Toch moest ik opstaan, want ik ging mijn contract tekenen! In de middag deed ik wat Kerst inkopen en scoorde ik een tof jasje in de sale. In de avond keken mijn vriend en ik Flikken Maastricht. Onze favoriete serie. 

Outfit of the day op de Varkensmarkt

Vrijdag ging vroeg de wekker. Ik moest de ochtend werken op het kinderdagverblijf. Eerlijk is eerlijk, nu ik weet dat ik eindelijk een baan gevonden heb die aansluit bij mijn HBO opleiding, heb ik écht geen zin meer om op het kinderdagverblijf te werken. Eenmaal op het werk moest ik ook nog eens overgeplaatst worden naar een voor mij nieuwe locatie waardoor ik dus met én nieuwe (onbekende) kinderen moest werken en met onbekende collega’s. Niet heel fijn. Ik hoef alleen nog maar maandag te werken en dan zeg ik mijn werk in de kinderopvang vaarwel! In de middag gingen mijn vriend en ik lunchen in de stad, kochten we wat Kerst cadeaus en bracht ik een bezoekje aan de kapper. Ik vind het heerlijk om af en toe lekker naar de kapper te gaan. In de avond kroop ik achter de computer en was het eindelijk weer eens tijd om een blogje te typen. Ook brachten we een bezoekje aan de kerstmannenloop.

De mooiste kerstboom van 2015 bij Café van Zanten in Amersfoort.

Zaterdag hebben mijn vriend en ik eerst heel veel opgeruimd. Mijn kamer puilt uit qua spullen, tijd om een beetje op te ruimen. We hebben heel veel weggedaan en dat voelde goed. Daarna was het tijd om kerst inkopen te doen net als de rest van Nederland. Mijn hemel, wát een drukte. Winkelen als het zo druk is, is helemaal niet leuk. Maar goed, er moest geshopt worden. Uiteindelijk, een paar uur laten hadden we alles binnen! Yay! In de middag keek ik verschillende video’s op youtube en was het tijd voor de lekkerste frietjes! In de avond was het tijd om lekker op de bank te hangen en gezellige televisie programma’s te kijken! Soms kan zo’n avondje heerlijk zijn!

Liefde voor mijn glitterbroek
Zondag sliepen we een beetje uit en ontbeten we met een vers gekookt eitje. Daarna hebben we nog wat uitgezocht voor de vakantie. Vervolgens brachten we een bezoek aan de kerstmarkt en deden we boodschappen. In de middag werkte ik achter mijn blog en ruimde ik mijn kamer nog even op. 

Hoe was jouw week?

JA! Ik heb een baan!

Yay! Ik mag het éindelijk van de daken schreeuwen: ik heb een baan! Aaah! Wat ben ik blij en wat is het snel gegaan. Donderdagmorgen heb ik het contract getekend en vanaf 4 januari ga ik voor 40 uur aan de slag. Ontzettend spannend, maar ik heb er heel veel zin in. 

Dat ik druk aan het solliciteren was, is jullie vast niet ontgaan. De afgelopen maanden verschenen er regelmatig updates met betrekking tot mijn sollicitatie proces. Eerlijk is eerlijk, solliciteren is niet altijd even leuk. Daar schreef ik deze week nog over, toen ik iets vertelde over het leed dat solliciteren heet. Woensdag had ik wederom een sollicitatie gesprek gepland. Ik had mij – zoals altijd – goed voorbereid. Ik wist dat ik die ochtend meteen het eerste en tweede gesprek had en dat ik een opdracht moest maken. Nadat de gesprekken en de opdracht achter de rug waren, werd ik naar de wachtruimte gebracht. Na een kwartier werd ik weer opgehaald en kreeg ik het heugelijke nieuws te horen dat ze mij een baan wilde aanbieden?! Wat?! AAAAAH! 

Het ging zó snel. Voor ik het wist stond ik buiten met het nieuws dat ik mijzelf vanaf 4 januari PR en marketing consultant mag noemen. De hele dag zat ik in een euforie van blijdschap. Ik ben er zó blij mee! De dag erna tekende ik het contract en was alles officieel. Ik kan niet wachten om in januari te gaan beginnen met deze nieuwe uitdaging. Mijn eerste ‘echte’ baan. Nu kan ik nóg meer fantaseren wat ik ga doen met mijn eerste salaris.. 😉

Zo zie je maar; het vinden van een baan kan ook heel snel gaan. Na precies twee maanden en één dag te hebben gesolliciteerd, heb ik een baan gevonden. Achteraf valt dat reuze mee qua tijd. Je moet gewoon een beetje geduld hebben en niet opgeven als het even tegenzit. 

Volg mij op BloglovinFacebookTwitterInstagramYoutube en Pinterest

Mijn eerste salaris

Oké, oké het is misschien een beetje voorbarig, maar toch wilde ik dit artikel graag met jullie delen. Het is jullie vast niet ontgaan. Op dit moment solliciteer ik als een malle en ben ik op zoek naar mijn eerste échte volwassen baan. Ik werk natuurlijk al een aantal jaar in de kinderopvang. Dit werk heb ik altijd naast mijn studie gedaan en op dit moment werk ik er parttime. Toch is dit niet absoluut niet mijn droombaan en zoek ik gretig verder naar mijn eerste échte baan, want zo noem ik het.

Hoe mijn eerste échte baan eruit ziet? Een toffe en uitdagende baan op het gebied van contentmarketing, (online)marketing, communicatie, PR, redactie of recruiment/HRM. Een combinatie van deze termen zou geweldig zijn. Toch weet ik dat de situatie voor mij niet heel rooskleurig is, want ik solliciteer naar functies/vakgebieden waar ik niet meteen voor opgeleid ben. Hoewel ik dan misschien niet tussen de relevante opleidingen val, heb ik wel een relevante stage en minor gedaan en beheer ik mijn eigen blog. Iets wat in mijn ogen zeker aansluit bij het vakgebied. Afijn, nu is het tijd om het te hebben over mijn eerste salaris. 

Een hele tijd terug – toen ik door Spanje aan het rondreizen was – heb ik over heel veel dingen nagedacht. Tijdens zo’n reis in je eentje krijg je daar opeens de mogelijkheid voor. Daar bedacht ik mij dat wanneer ik straks mijn eerste fulltime HBO baan gevonden heb (kinderopvang telt niet mee, omdat ik er niet fulltime werk en het geen HBO baan is), wil ik van mijn eerste salaris van mijn ‘grote mensen baan’ iets leuks kopen. 

Misschien klinkt het stom, maar het lijkt mij heel leuk! Gewoon als een soort van doel. Als ik nu mijn best doe om een leuke baan te vinden (een proces dat je niet altijd in de hand hebt), beloon ik mijzelf straks met iets wat ik graag wil of wat er allang op mijn wishlist staat. Lang heb ik liggen nadenken wát ik dan zou willen kopen van mijn eerste salaris, alleen twijfelde ik daar erg over. Ik ben geen meisje dat kickt op designer items. Simpelweg omdat ik de prijzen meestal nogal overated vind en het zonde vind om zoveel geld neer te tellen voor een merk. 
Toch bleef de vraag rondspoken, want zou ik dan kopen? Ik ben dol op reizen en kan genoeg leuke plekken bedenken waar ik nog een keertje naar toe wil. Dit is iets wat ik nog steeds heel leuk vind, maar ja iets tastbaars is natuurlijk ook heel leuk. Dan kun je iedere keer zeggen ‘Ja, dat heb ik gekocht van mijn eerste salaris vroeger’. De kleine schoudertassen van Rebecca Minkoff vind ik erg mooi en zo’n zwart tasje is tijdloos. Als je er goed mee om gaat, zul je daar zeker een lange tijd mee kunnen doen. Iets anders wat ik ook wel heel gaaf zou vinden is een prachtig subtiel sierraad dat ik elke dag zou kunnen dragen, maar waaraan je wel kunt zien dat het een chique sierraad is. Een mooie ring, ketting of een paar oorbellen. Ik kan er nu al over fantaseren.
Helaas heb ik nog geen baan gevonden, dus kan ik maar beter niet op de feiten vooruit lopen, maar dat ik iets ga doen met mijn eerste salaris staat vast. Nu nog een baan!
Heb je ook wel eens iets leuks gekocht van je (eerste) salaris?
Volg mij op BloglovinFacebookTwitterInstagramYoutube en Pinterest 

Het leed dat solliciteren heet

Daar ben ik weer met een update met betrekking tot mijn sollicitatie procedure. Zijn jullie de updates al moe? 😉 Ik merk dat het voor veel mensen heel herkenbaar is wat ik mee maak tijdens het sollicitatie proces, daarom dat ik het extra leuk vind om mijn ervaringen ook met jullie te delen. Laten we beginnen.

Op dit moment ben ik ruim twee maanden écht aan het solliciteren. Sinds twee maanden struim ik regelmatig (bijna dagelijks) vacature sites af, om op zoek te gaan naar die ene gave baan. Alleen die ene gave baan heb ik nog niet gevonden, maar ik weet zeker dat die er komt.

Solliciteren is een proces met ups and downs. Ik bedoel, tijdens het sollicitatie proces mag je op gesprek komen of niet en mag je door het naar het tweede gesprek wel of niet. Je kunt niet alleen maar ups meemaken, want dat zou betekenen dat je binnen no time een baan gevonden hebt en dat is niet zo. 

Wat ik gemerkt heb tijdens het solliciteren is dat wanneer je een goed gevoel hebt over je sollicitatie (brief) bij een bedrijf of zelfs bij je eerste gesprek dat helemaal niks zegt. Ik heb al verschillende keren meegemaakt dat ik heel positief was over een gesprek en ook het gevoel had dat het wederzijds was, maar dat ik uiteindelijk toch werd afgewezen. Dat is wennen. Als je de eerste keer wordt afgewezen bij een bedrijf waar je een goed gevoel over had, is dat oké. De tweede of derde keer is ook nog wel te accepteren, maar als je voor de vierde keer wordt afgewezen als je het niet verwacht, is dat niet fijn. Het is voor mij niet heel bevorderlijk voor mijn zelfvertrouwen. Ik ga twijfelen, deed ik het wel goed genoeg? Heb ik wel genoeg mijn best gedaan? 

Over het aantal gesprekken dat ik de afgelopen maanden heb gevoerd hoef ik niet te klagen. Ik heb denk ik al zo’n 20 sollicitatie gesprekken heb gevoerd. Best veel als je erover na gaat denken. Soms heb ik een tweede of derde gesprek bij een bedrijf en anders krijg ik na mijn eerste gesprek te horen dat ik het niet geworden ben. 
Afgelopen vrijdag had ik last van een sollicitatie dip. Geen idee of dat ook echt bestaat. De afgelopen week had ik weer een aantal sollicitatie gesprekken gehad. Eentje ging heel goed en ik had er een heel goed gevoel over, toen ik afgewezen werd was dat wel een tegenslag. Op zo’n moment is solliciteren even niet meer leuk, maar wanneer je positieve feedback krijgt, geef dat je ook weer doorzettingskracht om die toffe baan te vinden. Echter merk ik dat ik het solliciteren zelf, dus de gesprekken voeren, wat minder leuk begin te vinden. Het is niet alleen dat ik heel veel tijd kwijt ben door het reizen, maar het is ook niet echt heel leuk om jezelf voor de 21ste keer te moeten voorstellen en te moeten vertellen waarom jij geschikt bent en goed past binnen het profiel. Maar goed, we blijven volhouden. Het is voor een goed doel.
Geduld is een schone zaak, zeker tijdens het sollicitatie proces en die baan die komt er wel! Dat weet ik zeker!