Travel

Fashion

Personal

Je gaat op vakantie en je werkgever gaat failliet, wat dan?

Nietsvermoedend zat ik te genieten van het heerlijke zonnetje op een bankje in het El Retiro park in Madrid. Het was een top dag. Ik genoot van elke seconde dat ik weer in Madrid was. Het blijft toch één van mijn favoriete steden. Tijdens mijn intens geluksmomentje, pakte ik mijn telefoon erbij om een foto te maken. Echter zag ik een bericht waarvan ik gehoopt had dat ik het nooit zou krijgen…

Vier jaar lang heb ik met veel plezier gewerkt bij een kinderdagverblijf. In het begin was het mijn bijbaan naast mijn studie, maar nadat ik afgestudeerd was ben ik blijven plakken. Een collega werd ziek en ik mocht haar plek overnemen. Dat betekende voor mij dat ik vier vaste dagen in de week werk had. Blij als een klein kind. Ik heb altijd als oproepkracht gewerkt, waardoor ik regelmatig als vliegende keep heb gefungeerd. Daarom was ik blij dat ik een vaste plek had. Naast die vier vaste dagen per week, werkte ik ook regelmatig op vrijdag. Dat vond ik niet erg, want ik had het erg naar mijn zin en de kinderen zorgen altijd voor een glimlach op je gezicht.

In de tijd dat ik op het kinderdagverblijf werkte, kreeg ik reiskriebels. Ik besloot te gaan reizen in mijn eentje. De maanden voordat ik vertrok werkte ik meer dan fulltime om zoveel mogelijk geld te verdienen voor mijn reis. Op donderdag maakte ik mijn laatste dag en de zaterdag zou ik vertrekken. Ik zei al mijn collega’s gedag en nam afscheid van de kindjes. 
Ik wilde twee maanden gaan rondreizen. Voordat ik vertrok had ik aangegeven vanaf wanneer ik weer wilde werken. Ik kreeg al meteen een aantal diensten toegewezen, zodat ik na mijn vakantie niet meteen in een zwart gat zou vallen. 

Een faillissement als je in het buitenland zit
Nog geen week later ontving ik een bericht van mijn werkgever; ze hadden uitstel van betaling gevraagd. Uiteraard vervelend, maar nog geen man over boord. Er werd verwacht dat het wel goed zou komen. Daardoor schonk ik er niet veel aandacht aan. Ik was ultiem aan het genieten van de meest toffe reis: een reis van mijn dromen die ik uiteraard niet wilde verpesten. Een paar weken ging verder. Het was die beruchte dag in september. Ik was die dag aangekomen in Madrid. Tijdens een rust momentje in het park wilde ik even kijken of ik nog appjes had ontvangen. Alleen zag ik toen ik mijn telefoon een bericht dat ik niet had willen zien. Het uitstel van betaling had niet geholpen: mijn werkgever was failliet verklaard. Uuuh, wat?! Daar zit je dan in Madrid. Lekker te genieten van je reis. Op zo’n moment is het niet handig dat je in het buitenland zit. Naast het feit dat ik werkloos was, moest er ook veel geregeld worden want mijn loon van de laatste twee maanden kon mijn werkgever niet meer betalen.

Tijdens mijn reis heb ik heel wat telefoontjes naar Nederland gepleegd om het een en ander te regelen. Iets wat soms knap lastig was. Om maar een voorbeeld te noemen: de brief van de advocaat die aangetekend verstuurd werd en alleen ik in ontvangst mocht nemen. Dat werd lastig. Uiteindelijk, na wat gedoe, mocht mijn vriend omdat die toestemming van mij had gekregen toch de brief aannemen. 

Na een faillissement stap je in een achtbaan en heb je geen idee wat er komen gaat. Uiteindelijk is het allemaal geregeld, maar ik zat nog steeds in Spanje. Ik zal liegen door te zeggen dat dit faillissement geen invloed heeft gehad op mijn reis, want dat had het wel. Ik zat in het buitenland voor twee maanden en gaf een fortuin uit aan mijn reis. Alleen de gedachte dat zodra ik terug in Nederland was, ik werkloos was vond ik niet heel prettig. Dit heeft mij zeker belemmerd. De laatste maand heb ik geprobeerd het beste ervan te maken en te genieten van mijn tijd in het buitenland.

Na thuiskomst moesten nog een aantal zaken geregeld worden. Ik had onder andere een gesprek bij het UWV om mijn loon terug te krijgen en mijn uitkering in gang te zetten. Iets waar ik mijn enorm voor schaamde. Ik was 23 en vroeg een uitkering aan, daar ging iets mis. Toch heb dit gedaan. 

Na mijn terugkomst ben ik als een malle gaan solliciteren. Ik moest en zou een nieuwe baan vinden, want ik wilde niet in de WW zitten. Ik nam dit best letterlijk: gemiddeld schreef ik 50 sollicitatie brieven per week(!), ook voerde ik gemiddeld 3 sollicitatie gesprekken per week. Ik ben een bezig bijtje en thuis stil zitten en niks doen is absoluut niks voor mij. Het was daardoor een intense periode waar ik veel geleerd heb, maar ook de nodige tranen hebben gevloeid. Ik wilde helemaal niet dat mijn werk opeens weg was. Ik wilde weer gewoon terug gaan. Dit voelde een beetje als een verlies. Uiteindelijk vond ik sneller dan gedacht een baan. Twee maanden en één dag nadat ik terug was van mijn reis vond ik een baan. Een baan waar ik sinds het begin van dit jaar werk en het naar mijn zin heb. 

Heb je al een keer te maken gehad met een werkgever die failliet ging? 
Volg mij op BloglovinInstagramFacebookTwitter en Pinterest

Van het studentenleven naar een 40 urige werkweek

Ondertussen wen ik steeds meer aan het normale werkritme. Elke ochtend word ik standaard voor de wekker wakker en mijn vrije tijd probeer ik zo optimaal mogelijk in te delen, want het verschil tussen mijn studentenleven en mijn nieuwe, huidige werkleven is groot. Toen ik nog studeerde had ik zeeën van vrije tijd, kon ik doen en laten wat ik wilde, deed ik veel spontane dingen en genoot ik mijn vrijheid.

De omschakeling van mijn studentenleven naar een 40 urige werkweek was groot. Ik zal dan ook liegen door te zeggen dat ik het niet wennen vond. Dat vond ik namelijk wel. En nu ruim twee maanden later, merk ik het steeds meer ‘normaal’ begint te worden, maar op sommige momenten mis ik wel nog steeds mijn vrijheid. Vooral aan het begin vond ik het pittig dat ik nog maar twee dagen (het weekend) vrij had om leuke dingen te doen. Dan gaat de week opeens snel voorbij, want in het weekend moest er ook schoongemaakt worden, boodschappen gehaald worden en andere huishoudelijke taken. Het is nu niet meer ‘ik wil hier, hier en hier naar toe’, maar ‘ik kan hier naar toe en misschien ook nog wel daar’. Om maar even duidelijk te maken dat je opeens voor keuzes komt te staan waar je eerder geen seconde over twijfelde.

De eerste weken dat ik 40 uur per week werkte vond ik dat het moeilijkst. Ik moest een draai vinden in deze nieuwe situatie. Naast het feit dat ik moest wennen aan die 40 uur, moest ik ook wennen aan de baan zelf. Het is wel mijn eerste echte grote mensen baan.

Voordat ik een baan vond, leidde ik een heerlijk studentenleven. Vier jaar lang studeerde ik aan de Hogeschool van Utrecht, en daarnaast was er genoeg ruimte om leuke dingen te doen. Regelmatig boekte ik spontaan een citytrip, bracht ik regelmatig een bezoekje aan verschillende events, blogde ik dagen achter elkaar en was ik bovenal druk met leuke dingen. Een heerlijk leventje was dat. Een leven dat ik nu soms een beetje mis. 😉 Naast het studeren werkte ik als bijbaantje in de kinderopvang. Ik had hiervoor een diploma en dit verdiende niet verkeerd. Als ik twee dagen in de maand werkte, had ik alweer een leuk salaris verdiend door allerlei toeslagen.

Na 4 jaar behaalde ik mijn diploma en besloot ik dat ik wilde rondreizen door Spanje. Om dit te kunnen bekostigen werkte ik twee maanden fulltime op het kinderdagverblijf waar ik al sinds het begin dat ik hier in Amersfoort woonde, in dienst was. Een ideale oplossing. Toen kwam ik al in aanmerking met een fulltime baan. Toch voelde het toen niet zwaar. Het werk wat ik daar deed en wat ik nu doe, is totaal niet met elkaar te vergelijken. Toen was ik niet moe, nu wel. Nadat de twee maanden voorbij waren, heb ik mijn koffers gepakt en ben ik vertrokken naar Spanje waar ik een toffe rondreis maakte. Ik heb daar alleen maar leuke dingen gedaan en heerlijke genoten van mijn vrijheid. Ik was jong, afgestudeerd, reisde alleen en de wereld lag aan mijn voeten. Een onbeschrijfelijk fijn gevoel. Ik heb dan ook intens genoten van mijn reis door Spanje. Maar ja, aan alles komt een eind. Dus ook aan deze toffe reis.

Eind oktober was ik terug in Nederland. Dat was ook meteen het moment dat ik op zoek ben gegaan naar een baan. Mijn vorige werkgever (het kinderdagverblijf) was in de tussentijd dat ik in het buitenland zat failliet gegaan. Daardoor lag de druk redelijk hoog om een nieuwe baan te vinden. Ik kon wel tijdelijk een baan gaan zoeken in een supermarkt, maar met de gedachte dat ik toch op zoek was naar mijn eerste echte volwassen baan, leek mij dit uiteraard niet handig. Ik vond het wel heel jammer dat het kinderdagverblijf waar ik werkte failliet was gegaan. Ik denk dat wanneer het kinderdagverblijf niet failliet was gegaan en ik daar gewoon nog had kunnen werken, wellicht nog even in de kinderopvang was blijven plakken, voordat ik zo druk op zoek ging naar een andere baan. Maar goed, je weet het niet.

Na twee maanden intensief solliciteren (lees: 15 sollicitatiebrieven & 4 gesprekken per week), vond ik een baan. In Soest. Bij een PR bureau dat zich specialiseert in ICT, HR & technologie bedrijven. Het vinden van een baan ging sneller dan verwacht. Hierdoor werk ik sinds januari 2016 40 uur per week. Juist doordat ik zo snel een baan vond, heb ik natuurlijk ook al eerder de mogelijkheid om mijzelf te ontplooien en veel dingen te leren. Dat is veel beter dan thuis zitten en sollicitatie brieven sturen. Daarnaast zit aan die fulltime baan ook een mooi salaris gekoppeld. Dat is weer iets anders dan een studenten budget.

Al met al mag ik natuurlijk niet klagen. Ik heb in vier jaar tijd mijn HBO diploma bepaald, veel leuke dingen gedaan, een toffe rondreis gemaakt en binnen twee maanden een baan gevonden. Dat is iets waar ik uiteraard heel blij mee ben. Toch ben ik iemand die nogal gehecht is aan het vrijheid, dus hier moet ik de komende tijd een goede verdeling in maken, dan komt dat vast wel goed. 

Werk jij al of studeer je nog?
Volg mij op BloglovinInstagramFacebookTwitter en Pinterest

Blogbattle | Wanneer kom jij een bezoek brengen aan het Sint Jorisplein in Amersfoort?

Yay! Stiekem was ik heel blij dat ik door was naar de volgende ronde van de blog battle. Bloggen en met mode bezig zijn toch wel de dingen die ik het liefste doe. Tijd om aan de slag te gaan met de volgende opdracht: het maken van een promotie blog én vlog voor het Sint Jorisplein. Laten we beginnen!

Om een goede indruk te geven hoe het Sint Jorisplein eruit ziet, heb ik een kort filmpje gemaakt. Ik heb verschillende mensen die aan het winkelen waren aangesproken en naar hun mening gevraagd. Niets is belangrijker dan het winkelend publiek, want wat vinden hun van het winkelgebied? 

Zoals je in het filmpje hebt kunnen zien, is het aanbod van winkels op het Sint Jorisplein uitgebreid en voor ieders van wils. Tijdens het maken van deze promotie vlog hebben ik een aantal mensen die aan het winkelen waren, de vraag gesteld wat zij van het Sint Jorisplein vinden. Ik heb verschillende doelgroepen aangesproken om een zo’n eerlijk mogelijk beeld te krijgen, want het is uiteraard een winkelgebied voor iedereen.

Wat ik het meeste te horen kreeg: “veelzijdig, mooie locatie, ruim opgezet, veel mode winkels voor mijn leeftijd (tiener), gezellig pleintje, lekker eetcafé, leuk aanbod van winkels, gezellige sfeer, mooie toevoeging voor het centrum van Amersfoort”. Het winkelend publiek is te spreken over het Sint Jorisplein. Hen hoef ik niet meer te overtuigen om een bezoek te brengen aan het plein. 

Waar wacht je nog op? Wanneer ga jij een bezoeken brengen aan het Sint Jorisplein in Amersfoort?
Volg mij op BloglovinInstagramFacebookTwitter en Pinterest

Nieuwe zilveren sieraden van Heart to Get & Buddha to Buddha

Een week geleden kwam ik na een lange werkdag thuis. Thuis zag ik een briefje liggen dat er pakketje van mij bij de buren lag. Er begon niet meteen een lampje te branden waarvan dat was, dus ik ging eerst rustig koken. Na het avondeten besloot ik dan toch maar mijn pakketje op te halen. Toen ik bij de buren was, dacht ik dat het mijn koffers waren die ik besteld had voor mijn vakantie in NY, maar toen ik aanbelde kreeg ik een klein pakketje. Eenmaal de naam van de afzender gezien, wist ik waarvan het was.
Een paar weken geleden heb ik een bestelling geplaatst bij Bouman online. Een (online) juwelier met een prachtig assortiment om bij weg te dromen. Zelf ben ik fan van minimalistische kettinkjes. In de webshop zag ik de sieraden van Heart to Get. Daar word ik blij van! Ze zijn mooi, maar niet te opvallend. Een klein zilver kettinkje kan je outfit net dat beetje extra te geven. Het kettinkje ga ik dan ook vaak vragen. Zeker nu het voorjaar weer voor de deur staat en je meer bovenstukken draagt zonder sjaal. Yay!

Je kan zeggen wat je wil, maar de webshop heeft absoluut goed nagedacht over de details. De sieraden waren namelijk ingepakt als cadeautje. Dit voelde een beetje alsof ik jarig was. Mijn complimenten. Ik vind het leuk als een bedrijf nadenkt over de kleinste details. 🙂 

In het tweede pakketje zat een paar oorbellen van het merk Buddha to Buddha. Eerlijk gezegd, normaal vind ik dit helemaal niet zo’n mooi merk. De meeste sieraden zijn nogal groot en grof. Totdat ik deze oorbellen online tegenkwam. Ze zijn wel wat groter, maar zeker niet te groot of te opvallend. 

Zoals je begrijpt, ben ik erg te spreken over de service van de online shop én natuurlijk van de sieraden zelf. Het assortiment is enorm, waardoor je altijd wel een mooi sieraad vindt dat aansluit bij jouw eigen smaak.

Wat vind je van mijn nieuwe sieraden?
Volg mij op BloglovinInstagramFacebookTwitter en Pinterest

Win een persoonlijke fitting sessie bij Hunkemöller én je favoriete setje

Yay!
Het is tijd voor een win actie. De vorige win actie is alweer even geleden, daarom heb ik iets leuks voor jullie in petto. Je maakt namelijk kans op een persoonlijke fitting sessie bij een Hunkemöller vestiging naar keuze én je favoriete setje mag je mee naar huis nemen. Hoe leuk
is dat?!

Lingerie
kopen is niet het leukste om te doen. Ik bedoel, welke maat heb je nu
écht? En iemand in een lingerie winkel om hulp vragen kan nogal ongemakkelijk
zijn. Zelf weet ik welke cupmaat ik heb – tenminste ik denk dat dit de juiste
maat is – dus koop ik bh’s altijd in dezelfde maat. Toch zit niet elke bh in
die maat even goed, een fitting sessie zou niet verkeerd zijn. Wie wil er nu niet de show stelen in een mooi setje dat perfect zit? 

Wil
je kans maken op een fittingsessie en je favoriete setje? Kijk hier wat je
moet doen om kans te maken.

Ben je ook dol op mooie lingerie? Vergeet dan niet mee te doen!
Volg mij op BloglovinInstagramFacebookTwitter en Pinterest